Rapid advances in artificial intelligence (AI) have begun to reshape numerous domains, with education standing out as one of the most profoundly affected. Within educational settings, AI-powered technologies create substantial potential for adaptive learning pathways, diversified content delivery, and more responsive instructional support. Given this context, understanding the degree to which preservice teachers are prepared to engage with AI in their future classrooms carries considerable significance. The present study investigated preservice teachers' AI literacy levels in relation to a range of demographic, socioeconomic, and technology-related variables. Participants consisted of 426 preservice teachers attending an education faculty at a university in northeastern Türkiye throughout the 2024–2025 academic year. A quantitative survey approach was adopted, and data were gathered using a Demographic Information Form alongside a 12-item AI Literacy Scale. Statistical procedures included normality testing, independent samples t-tests, and one-way analysis of variance. Results revealed that variables such as gender, class standing, department affiliation, family educational background, household income, internet access patterns, social media engagement, and general digital tool use did not produce meaningful variation in AI literacy scores. By contrast, participants who incorporated AI tools into their educational routines and who engaged with AI more regularly demonstrated notably stronger AI literacy. On the basis of these findings, the study advocates for the inclusion of experiential, practice-centered AI literacy components within initial teacher preparation programs.

Artificial intelligence, AI literacy, preservice teachers

Yapay zekâdaki (YZ) hızlı gelişmeler, birçok alanı yeniden şekillendirmeye başlamış olup, eğitim bu alanlardan en derinden etkilenenlerden biridir. Eğitim ortamlarında, YZ destekli teknolojiler, uyarlanabilir öğrenme yolları, çeşitlendirilmiş içerik sunumu ve daha duyarlı öğretim desteği için önemli bir potansiyel yaratmaktadır. Bu bağlamda, öğretmen adaylarının gelecekteki sınıflarında YZ ile etkileşime girmeye ne kadar hazır olduklarını anlamak büyük önem taşımaktadır. Bu çalışma, öğretmen adaylarının YZ okuryazarlığı düzeylerini çeşitli demografik, sosyoekonomik ve teknolojiyle ilgili değişkenlerle ilişkili olarak incelemiştir. Katılımcılar, 2024-2025 akademik yılı boyunca Türkiye'nin kuzeydoğusundaki bir üniversitenin eğitim fakültesinde öğrenim gören 426 öğretmen adayından oluşmuştur. Nicel bir anket yaklaşımı benimsenmiş ve veriler, Demografik Bilgi Formu ve 12 maddelik bir YZ Okuryazarlığı Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. İstatistiksel işlemler arasında normallik testi, bağımsız örneklem t-testleri ve tek yönlü varyans analizi yer almıştır. Sonuçlar, cinsiyet, sınıf düzeyi, bölüm üyeliği, aile eğitim geçmişi, hane halkı geliri, internet erişim kalıpları, sosyal medya kullanımı ve genel dijital araç kullanımı gibi değişkenlerin yapay zeka okuryazarlığı puanlarında anlamlı bir farklılık yaratmadığını ortaya koymuştur. Buna karşılık, yapay zeka araçlarını eğitim rutinlerine entegre eden ve yapay zeka ile daha düzenli olarak etkileşimde bulunan katılımcılar, belirgin şekilde daha güçlü yapay zeka okuryazarlığı sergilemiştir. Bu bulgulara dayanarak, çalışma, öğretmen yetiştirme programlarına deneyimsel, uygulama merkezli yapay zeka okuryazarlığı bileşenlerinin dahil edilmesini savunmaktadır.

Yapay zeka, yapay zeka okuryazarlığı, öğretmen adayları